وَ يا آدَمُ اسْكُنْ و گفتيم بعد از اخراج ابليس از بهشت كه اى آدم ساكن شو أَنْتَ وَ زَوْجُكَ تو و جفت تو كه حوا است الْجَنَّةَ در بهشت فَكُلا پس بخوريد از ميوه‌ها و نعمتهاى بهشت مِنْ حَيْثُ شِئْتُما از هر كجا كه خواهيد يا هر چه خواهيد وَ لا تَقْرَبا و نزديك مشويد هذِهِ الشَّجَرَةَ اين جنس را از درخت كه گندم است يا انگور و مخوريد از ان كه اگر بخوريد فَتَكُونا پس باشيد مِنَ الظَّالِمِينَ از ستمكاران بر نفس خويش فَوَسْوَسَ پس وسوسه كرد لَهُمَا الشَّيْطانُ مر آدم و حوا را شيطان لِيُبْدِيَ لَهُما تا عاقبت آشكارا گرداند براى ايشان ما وُورِيَ عَنْهُما آنچه پوشيده كرده بودند از ايشان مِنْ سَوْآتِهِما از عورت ايشان و آن‌چنان بود كه اهل بهشت عورات ايشان را نمىديدند و هيچيك از آدم و حوا عليه السّلام نيز عورت يكديگر را مشاهده نمىكردند و گفته‌اند كه حق سبحانه ايشان را جامها براى ستر عورت پوشانيده بود ابليس دانست كه به نافرمانى آن لباس از تن ايشان دور مىشود پس خواست كه ايشان را در معصيت اندازد تا لباس از ايشان فروريزد و به جهت كشف عورت در ميان ملائكه رسوا شوند آغاز وسوسه كرد بعد از آن كه پنهان به دستيارى مار و طاوس به بهشت درآمده بود و يا به صورت ديگر برآمده چنانچه در قصص و كتب مطوله مذكور است وَ قالَ و گفت شيطان مر آدم و حوا را عليهما السلام ما نَهاكُما بازنداشت و منع نكرد شما را رَبُّكُما آفريدگار شما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ از خوردن اين درخت إِلَّا أَنْ تَكُونا مگر آنكه بگرديد شما مَلَكَيْنِ دو فرشته در علو منزلت يا حسن صورت يا استغناى از غذا أَوْ تَكُونا يا باشيد شما مِنَ الْخالِدِينَ از جاويدماندگان در بهشت يا از زندگان كه مرگ را بديشان راه نبود چنانچه ملائكه خزينه بهشت‌اند و اين از ان گفت كه در دل آدم ع گذشته بود كه بهشت خوش آرامگاهى است كه درو جاودان مىتوان بود هم در ان خطره وسوسه كرد و هم ازينجا است كه محققان گفته‌اند كه هر آرزو كه بىذات خداوند است خالى از وسوسه شيطان نبود و چون با وجود اين وسوسه آدم عليه السلام در خوردن آن تامل مىنمود ابليس تدبير ديگر كرد وَ قاسَمَهُما و سوگند خورد ابليس براى آدم و حوا و گفت إِنِّي لَكُما به درستى كه من مر شما را لَمِنَ النَّاصِحِينَ از نصيحت‌كنندگانم و از روى شفقت مىگويم كه ازين درخت بخوريد تا نميريد آدم عليه السلام گمان برد كه كسى به خداوند تعالى سوگند به دروغ نخورند و بدان سوگند فريفته شد .